Tę sentencję Horacego przekazał mi mój pierwszy w życiu mentor. Człowiek o niezaprzeczalnym autorytecie i poczuciu misji. Sentencja ta podąża za mną od tamtego czasu i często jest dla mnie źródłem inspiracji i kompasem na drodze życia. Dlaczego właśnie ta sentencja? Dlaczego jest tak ważna?
Mądrość i inteligencja
Na początek rozróżnijmy te dwie sprawy. Czym jest mądrość, a czym jest inteligencja? Inteligencja to nic innego jak zdolność do efektywnego myślenia. Ludzie inteligentni szybciej przyswajają informacje, szybciej je analizują, analizują je lepiej, dochodząc do bardziej trafnych wniosków. Potrafią rozwiązywać problemy, radzić sobie w różnych sytuacjach. Kim zatem są ludzie mądrzy? Cóż, inteligencja to nie wszystko. Liczy się także doświadczenie, otwartość na świat oraz ludzi i ich doświadczenia, ich myśli. Ludzie mądrzy potrafią z prostych sytuacji formułować zasady i prawdy, a do tego robić to w sposób bardzo trafny. Potrafią widzieć sytuację szerzej, przewidywać dalej konsekwencje swoich wyborów i nie tylko swoich. Mądrość jest cechą rzadką, a więc cenną. Mądrość to połączenie wysokiej inteligencji (tej od rozwiązywania problemów) z inteligencją emocjonalną i szczyptą czegoś wydawałoby się nadludzkiego - zdolności do pogłębionej refleksji, czyli wnikliwej analizy tego, co się dzieje naokoło. Analizy opartej o bogate źródła już zebranych prawd i zasad rządzących światem.
Wilk w owczej skórze
Niełatwo być innym niż “wszyscy”. Przez “wszyscy” mam tu na myśli większość. Nie czarujmy się - ludzie mądrzy to rzadkość. Nawet większa niż ludzie inteligentni. Nigdy nie było to łatwe - w średniowieczu i kilka wieków wprzód ludzi mądrych prześladowano, palono książki, zabierano ich mienie. Teraz też nie jest łatwo. Mamy wiek informacji - to oznacza, że wiedza i mądrość zyskały na wadze, a do tego zaczynają być coraz bardziej pożądanym “towarem”. Mimo tego bycie mądrym wciąż nie jest łatwe. Bo bycie mądrym to bycie innym. To posiadanie pewnej przewagi, a więc osoba mądra jest postrzegana jako zagrożenie.
Fora internetowe
Szczególnie dobrze widać to na forach dyskusyjnych w internecie. Wystarczy puścić kilka dyskusji bez moderacji, żeby przekonać się, co ludziom w duszy gra. Internet stwarza pozory anonimowości, a więc znajdzie się sporo takich, którzy tę anonimowość wezmą za pewną. A potem już zostaje tylko pole dla karmienia swojego ego przez niszczenie innych, poprzez błyszczenie tekstami wyszukanymi w google, poprzez tak zwane trollowanie, czyli gadanie byleby gadać, byleby podsycać emocje i być w centrum zainteresowania. Mechanizm jest bardzo podobny jak w przypadku brukowców - pisać cokolwiek, byle było kontrowersyjnie.
Stanisław Lem powiedział “Dopóki nie skorzystałem z Internetu, nie wiedziałem, że na świecie jest tylu idiotów.”
Odważ się być mądrym
Mądrość to żadna czarna magia. Większość ludzi (którym natura nie poskąpiła mózgu), jest zdolnych do mądrości. Nikt też jej nie uczy, bo mądrość trzeba w sobie wypracować. Życie jest zbyt skomplikowane, żeby było to tak proste. Ale jest jeszcze większy problem - niewiele osób tak naprawdę chce być osobami mądrymi. Jeszcze mniej chce i ma odwagę.
Czy każdy powinien dążyć do mądrości?
To byłoby życzenie utopijne. To nie jest droga dla każdego. Mimo tego wielu próbuje i wielu nie udaje się. Winą za to należy obarczyć społeczeństwo, które przyzwala na podcinanie skrzydeł tym, którzy próbują. Zmieniać społeczeństwo? To byłoby bardzo czasochłonne i bardzo trudne. Poza tym, szczerze - nie wierzę w taki obrót sprawy, ponieważ w demokracjach decyduje większość. A większość nie wyniesie na piedestał mniejszości. To mniejszość, czyli osoby aspirujące do mądrości, musi sama znaleźć swoje miejsce. Musi się wybić. Musi się przebić mimo ogromnej masy, która ją przygniata. Nie jest ważne, czy ktoś jest mądry, czy nie jest. Ważne jest to, czy dąży do mądrości, czy nie.
W następnym wpisie opiszę jak wzmocnić swoje ego, aby było mniej podatne na działania tych, którzy próbują podcinać nam skrzydła. Myślę, że przyda się to wielu osobom, nie tylko tym, którzy aspirują do mądrości. Ego jest najbardziej kruchą częścią człowieka.
Tagi: inteligencja i mądrość, inteligentny, mądrość, mądrość i inteligencja, mądry, menedżer
Oceń ten artykuł:
(2 oddanych głosów, średnia ocena: 3)
Loading ...
Loading ...
Ale czy w tym cytacie nie chodziło przede wszystkim o to by po prostu uczyć się i używać własnego umysłu nie bojąc się wyciągać niezależnych wniosków a nie o to by osiągać jakiś mistyczny poziom mądrości?
Chodziło o to, żeby korzystać z życia, chcieć od niego wiele i stawiać sobie ambitne cele odnośnie własnego rozwoju. A uczyć się można i można, a przydałoby się jednak od czasu do czasu się w końcu czegoś nauczyć tak jak należy. Sam proces jest wartościowy, ale powinien prowadzić do efektów w postaci większej mądrości.
Patrząc na to z tej strony to zgadzam się jak najbardziej.
“Nikt też jej nie uczy, bo mądrość trzeba w sobie wypracować ” Nie zgodze sie z tym , moim zdaniem albo ktos jest madry albo nie to raczej cecha wrodzona. Mozna ja wyksztalcic w pewnym stopniu przez nauke , doswiadczenie ale to tak jak prubowac z jamnika zrobic Pitbula
@Sławek - Ile znasz mądrych 10-latków? Ile mądrych 15-latków?
Mądrość to cecha nabyta wraz z doświadczeniem i pewnymi predyspozycjami do refleksji. To, że czegoś nie można się nauczyć na kursie, nie znaczy że nie da się tego nauczyć w ogóle. Po prostu droga jest inna - dłuższa i trudniejsza.