Wypalenie zawodowe

Żeby się wypalić, trzeba najpierw zapłonąć. Dlaczego najlepiej zmotywowani pracownicy się wypalają? Jak poradzić sobie z tym kryzysem? Jak powrócić na właściwy tor? Odpowiedzi znajdziesz poniżej. Czym jest wypalenie zawodowe? Wypalenie zawodowe określa stan psychologiczny, podczas którego osoba czuje się wyczerpana, a jej motywacja mocno spada. Osoba wypalona nie docenia siebie, ani swoich dokonań. Czuje [...]

Doradca, konsultant i szkoleniowiec w zakresie biznesu i marketingu w internecie, chcesz wiedzieć więcej: Kliknij

Żeby się wypalić, trzeba najpierw zapłonąć. Dlaczego najlepiej zmotywowani pracownicy się wypalają? Jak poradzić sobie z tym kryzysem? Jak powrócić na właściwy tor? Odpowiedzi znajdziesz poniżej.

Czym jest wypalenie zawodowe?

Wypalenie zawodowe określa stan psychologiczny, podczas którego osoba czuje się wyczerpana, a jej motywacja mocno spada. Osoba wypalona nie docenia siebie, ani swoich dokonań. Czuje się zagubiona, traci wiarę w swoją pracę. To, co niegdyś było źródłem sukcesów i radości, teraz jest przyczyną problemów.

Kto jest podatny na wypalenie zawodowe?

Muzycy, pisarze, nauczyciele, sportowcy, inżynierowie, pracownicy służb ratowniczych, doradcy, żołnierze, dziennikarze, specjalistów wysokiej technologii i menedżerowie. W tych zawodach ok. 40% osób dotyka wypalenie zawodowe. Przede wszystkim jednak wypalenie zawodowe dotyka tych, którym praca wręcz pali się w rękach. Osób, które potrafią się zapalić do pracy i zapalić innych. Tytanów pracy.

Ludzie, którzy cechują się najwyższą motywacją, są najbardziej podatni na wypalenie zawodowe. To najlepsi pracownicy, najlepsi menedżerowie i najlepsi biznesmeni się wypalają. Dlatego ten problem tak mocno uderza w ich życie i w działalność firm, w których pracują. Zastanów się, kto jest najlepszym pracownikiem w Twojej firmie, a następnie pomyśl, co by się stało, gdyby ta osoba nagle się wypaliła i stała się pracownikiem operującym na poziomie co najwyżej słabym.

Jakie są symptomy wypalenia zawodowego?

Istnieją 3 składniki wypalenia zawodowego:

Uczucie pustki i odpływu sił wywołane nadmiernymi wymaganiami psychologicznymi i emocjonalnymi jakie stawiała przed pracownikiem praca (bądź sam stawiał sobie takie nierealistyczne wymagania wobec własnych możliwości)

Poczucie bezduszności, bezosobowości, cyniczne patrzenie na innych ludzi, obniżenie wrażliwości wobec innych.

Poczucie marnowania czasu i wysiłku na swoim stanowisku pracy.

Wypalenie zawodowe odbija się negatywnie na wydajności w pracy oraz na ogólnym zdrowiu osoby dotkniętej tym syndromem. Osoba wypalona jest bardziej podatna na stres i ogólnie bardziej zestresowana, jest także bardziej podatna depresję i choroby układu krążenia.

Powody wypalenia zawodowego

Na pewno spory wpływ ma osoba dotknięta wypaleniem, ponieważ mocno się zapala, o czym już pisałem. Jednak to otoczenie sprawia, że osoba o wysokiej motywacji się wypala. Główne powody wypalenia zawodowego:

- długie godziny spędzane w pracy, także praca w weekendy i święta

- niewiele czasu przeznaczanego na odpoczynek

- ciągła obserwacja i kontrola przez pracowników, szefów i klientów

Etapy wypalenia zawodowego

Etapy te nie muszą występować w podanej kolejności i zawierać wszystkich faz, jednak jest to najbardziej typowy przebieg.

1. Przymus, czy też chęć sprawdzenia się, udowodnienia swoich kompetencji

2. Pracowanie ciężej

3. Zaniedbywanie swoich potrzeb

4. Wypieranie konfliktu (osoba nie jest w stanie zlokalizować przyczyny niepokoju)

5. Zmiana wartości (rodzina i przyjaciele schodzą na dalszy plan)

6. Odrzucenie pojawiających się problemów (postawa cyniczna i/lub agresywna)

7. Wycofanie (ograniczanie kontaktów do minimum, może pojawić się nadużywanie alkoholu lub innych substancji odurzających)

8. Zmiany w zachowaniu osoby wypalonej stają się oczywiste dla otoczenia

9. Poczucie wewnętrznej pustki

10. Depresja

11. Syndrom wypalenia zawodowego

Krytyczne w tym procesie są fazy 3 i 5, które powinny być dla nas zauważalne. Jeśli je dostrzeżemy, należy szybko zareagować, ponieważ dalej wypalenia zawodowego nie da się już tak łatwo zatrzymać. Nadal można tego dokonać, jednak często już tylko z pomocą psychologa.

Jeśli przestajesz dbać o swoje potrzeby (fizjologiczne i emocjonalne), a rodzina i przyjaciele schodzą na coraz to dalszy plan, powinna zapalić Ci się czerwona lampka. Uważaj i zastanów się, dokąd zmierzasz.

Walka z wypaleniem zawodowym

Walka z wypaleniem zawodowym jest korzystna nie tylko z perspektywy osoby wypalonej oraz jej rodziny i przyjaciół. Także organizacje niedopuszczające do wypalenia i walczące z nim, sporo na tym korzystają.

Firmy i organizacje, mogą walczyć z wypaleniem zawodowym poprzez:

- zarządzanie stresem (a zwłaszcza jego przyczynami)

- rozładowywanie stresu (wyjazdy integracyjne, szkolenia)

- poszukiwanie źródeł stresu i neutralizowanie lub ograniczanie ich przez samych pracowników

- zmiana postrzegania i oceny sytuacji stresujących przez pracowników

- wsparcie społeczne (atmosfera i kultura organizacyjna firmy mają ogromny wpływ na częstotliwość występowania wypalenia zawodowego)

Podsumowanie

Wypalenie zawodowe to spory problem w dzisiejszym świecie, w którym wiele osób goni w wyścigu szczurów. Można się realizować i można osiągać niesamowicie dużo, jednak aby cieszyć się sukcesami przez długi czas, warto oprócz pracy poświęcać czas dla rodziny i znajomych. W końcu to oni są naszym źródłem szczęścia.



13 Komentarzy

  1. Bartek pisze:

    juz zaczales pisac o wypaleniu? dosc szybko ; )

    odnioslem takie dziwne wrazenie jak zobaczylem tytul w RSS.. “przeciez co do piero sie rozwinal w pisaniu a juz pisze o wypaleniu” :P

    [Odpowiedz]

  2. @Bartek – wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, jakie to zagrożenie, a jednocześnie jak łatwo mu przeciwdziałać. Stąd ten wpis.

    [Odpowiedz]

  3. Wojtek Pill pisze:

    a żeby płonąć, a nie wypalić się warto dorzucać do pieca, a to z pewnością rola bezpośredniego przełożonego, który jeśli będzie miała czas dla swojego zmotywowanego człowieka, będzie mógł w porę zareagować, jeśli zasiądzie przed laptopem z excelem może to zauważyć po wykresach, ale już rzeczywiście może być późno na ponowną rozpałkę,
    ale może też być ktoś kto pomoże ponownie rozbłysnąć – i może to być ten sam menedżer, ale istotny jest sposób, w jaki to zrobi, mam na myśli coaching,
    fascynuje mnie, jako coacha, ale uważam, że właśnie w takiej sytuacji praca z coachem może pomóc odnaleźć nowe źródła paliwa, coach z perspektywy oddalonej od klienta może wzbudzić go do poszukiwań, dzięki pytaniom, których klient nawet się nie spodziewał, coach umożliwi klientowi odnalezienie celu, do którego w tym miejscu zacznie dążyć klient, nie ma jednej pigułki na każdą chorobę, ale praca indywidualna klienta z coachem może być jednym ze skutecznych sposobów na ponowny blask w oczach ;)

    [Odpowiedz]

  4. Ten temat jest bardzo poważny. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego że kluczem do wypalenia jest podstawowy brak umiejętności rozgraniczenia pracy od życia prywatnego. Czasem bywa, iż świadomość jest- ale brakuje umiejętności dokonania takich cięć w naszej świadomości. Bo tak naprawdę nikt nas nigdy nie uczył jak to się robi. Ani na studiach ani pracodawcy nie prowadzą tego typu szkoleń. A szkoda- pracownicy byli by o wiele bardzie zaangażowani w pracę przychodząc w poniedziałek z “oczyszczonym umysłem”. Niestety obecna sytuacja zawodowa wielu osób( mówię o kryzysie ) generuje stresogenne myśli. I będzie “wypalonych” przybywać…

    [Odpowiedz]

  5. Anna Krzyż pisze:

    Temat ma rzeczywiście duże znaczenie. Warto zadbać więc o działania prewencyjne. Sama staram się działać według zasady: “Wychodząc z pracy zgaś światło. Dzięki temu i żarówki, i ludzie nie wypalą się tak szybko”.

    [Odpowiedz]

  6. Anna Plińska pisze:

    A propos wypowiedzi Wojtka Pilla. Może rzeczywiście warto spotkać się z takim coachem. Ja czuję co dwa lata takie wypalenie, a coacha jeszcze nie wzywałam na pomoc.

    [Odpowiedz]

  7. kamil nadgrodkiewicz pisze:

    Ja bym dodal, ze wypalenie dotyczy zawodow, gdzie sie trzeba stykac z wieloma ludzmi. Rodzi to miedzy innymi nude i niemoznosc koncentracji, takie specyficzne zmeczenie. Ogrodnikowi nigdy wypalenie nie grozi.

    [Odpowiedz]

  8. Darek pisze:

    No to mnie nie pocieszyłeś, bo z tego wynika, że jestem w dość zaawansowanym stadium. Trzeba to zmienić. Ale zapewne będę musiał zrobić to sam (pkt. 7?) :P

    [Odpowiedz]

  9. maga2000 pisze:

    Michale prosimy jeszcze o szczepionkę byle skuteczną i długo trwałą. Może klika słów na temat jak odbudować swój zapał do pracy. Zmiana stanowiska, symboliczna premia, dwutygodniowy urlop…? Każda wskazówka mile widziana…

    Pozdrawiam,
    maga2000

    [Odpowiedz]

  10. Długotrwała szczepionka na wypalenie zawodowe? “Ekologiczne” podejście do pracy (czyli siedzenie po 14h odpada) oraz najważniejsze to taka praca, która jest w zgodzie z nami (charakterem, wartościami itd.)

    [Odpowiedz]

  11. [...] wyczucia. Dlatego zazwyczaj działamy na modłę średniowiecznych alchemików, bardziej niż wytrawnych profesjonalistów: do wielkiego kotła wrzucamy garść dokumentów, dwie szczypty motywacji i trójkę pracowników, [...]

  12. Wypalony i chory pisze:

    a ja uważam że w większości przypadków wypalenie jest spowodowane przez przełozonych. Przez brak porozumienia i umiejętności ukierunkowania podwładnego. Z moich obserwacji – szczególnie na szczeblach średnich – mnóstwo wypalonych do ludzie p bardzo dużych możliwościach, tłamszeni skutecznie przez swoich managerów z obawy o własne stołki….
    Ciekawe – nigdzie nie mogę znaleść w sieci wskazówek – co robić jak cię to już dopadnie…(oprócz zmiany pracy…)

    [Odpowiedz]

  13. Wypalenie zawodowe w Europie Zachodniej i Ameryce Północnej jest przyrównywane do epidemii. Czy tak samo jest w Polsce – raczej nie. fakt, że polskie firmy nie muszą zmagać się z masowym wypaleniem zawodowym pracowników, nie oznacza, że nie powinny podejmować działań prewencyjnych.
    Więcej – w moje książce “Wypalenie zawodowe. Kontekst organizacyjny”.
    Zapraszam do lektury.

    [Odpowiedz]

Zostaw Komentarz