Takie pytanie przejawia się już nie pierwszy raz, ostanio w komentarzach zadał je Łukasz, który prowadzi stronę chcebycbogaty.pl, czas więc na nie dokładnie i mam nadzieję wyczerpująco odpowiedzieć. Przy okazji obalę kilka mitów i podpowiem jak zwiększyć swoje szanse.

O tym jak zostać menedżerem pisałem już tu i tu. Natomiast teraz skupię się na samej edukacji, która ma nam w tym pomóc.

Studia jak wiemy, są różne. Licencjackie, inżynierskie, magisterskie, podyplomowe, doktoranckie i MBA. Do tego dzielą się na stacjonarne (dzienne) i niestacjonarne (zaoczne), a ostatnio nawet studia on-line. Skupimy się na studiach z zarządzania.

Natomiast menedżerów podzielimy sobie na: liniowych, średniego szczebla i top menedżment. Po tym rozgraniczeniu, przechodzimy do konkretów.

Jakie studia?

Studia licencjackie/inżynierskie – mogą dać pogląd na temat, zaszczepić zaciekwienie dziedziną. Nie dadzą może wielkiej wiedzy, zwłaszcza z bardziej zaawansowanych i nowoczesnych nurtów tej dziedziny. Podczas rozpatrzania Twojej kandydatury na stanowisko menedżera liniowego dadzą Ci mały plusik, nie przeceniaj go jednak. Studia tego poziomu powinny być zawsze tylko wstępem do uzupełniających magisterskich.

Studia magisterskie – tytuł magistra jest często wymogiem przy rekrutacji na stanowiska menedżerskie. O ile menedżerem liniowym można zostać poprzez awans wewnętrzny, bez tego tytułu, o tyle rekruterzy zwracają na to dużą uwagę. Przy wyższych szczeblach wymóg konieczny lub przynajmniej bardzo duży plus. Studia z zarządzania dają masę wiedzy teoretycznej, która przydaje się zwłaszcza wtedy, kiedy jesteś troszkę wyżej w hierarchii.

Studia podyplomowe – doskonały sposób na uzupełnienie swoich kompetencji, zwłaszcza jeśli studia magisterskie nie były związane z zarządzaniem. Zwykle są wysoko specjalistyczne i dotyczą konkretnego zagadnienia (np. zarządzania projektami), a nawet branży (zarządzanie projektami w przemyśle produkcyjnym).

Studia doktoranckie – doskonały wybór dla ekspertów i szkoleniowców. Jeśli planujesz swoją karierę w branży, w której będziesz miał do czynienia z ekspertami i będziesz musiał wykorzystywać często wiedzę ekspercką, może to być Twój as w rękawie. Czasami taki tytuł może przeszkadzać, jeśli miałbyś np. szefa o niższym stopniu wykształcenia.

MBA – ten tytuł nobilituje. Bardzo duży plus przy obejmowaniu stanowisk na średnim i wysokim szczeblu. Zwykle potrzeba kilku lat doświadczenia na stanowisku kierowniczym, aby móc zapisać się na tego typu studia. Prawdziwym „kąskiem” na rynku pracy, są osoby, które ukończyły MBA na najlepszych światowych uczelniach – Whartonie, Harvardzie lub London School of Busienss. Zwykle po tych studiach nie mają problemów, aby obejmować stanowiska prezesów lub przynajmniej dyrektorów działów.

Dzienne, zaoczne, czy online?

Studia dzienne – zdecydowanie najlepszy wybór na początek. Poznasz ludzi, zawiążesz trwałe znajomości. Zwłaszcza w organizacjach studenckich i kołach naukowych – jeśli chcesz w przyszłości zarządzać, to właśnie te organizacje dadzą Ci najlepszy start. Poznasz struktury, sposoby zarządzania, prawdopodobnie również Ty będziesz miał szansę pozarządzać. Dobrym wyborem jest dołączenie na początku do 2-3 tego typu organizacji i wybór najlepszej jako tej, w której za 2-3 lata zostaniesz prezesem, albo przynajmniej członkiem zarządu. To również dobry sposób, aby poznać ludzi spoza uczelni – biznesmenów, menedżerów i pracowników, którzy mogą być Twoimi pierwszymi tego typu kontaktami.

Studia zaoczne – mają duży plus – nie zabierają aż tyle czasu. Jakość edukacji jest trochę gorsza niż dziennych (nie ukrywajmy, tak po prostu jest), ale nie zajmują Ci tyle czasu. Możesz zdobywać doświadczenie zawodowe. Pytanie tylko, jakiej jakości będzie to doświadczenie. Jeśli będziesz barmanem, będziesz rozdawać ulotki, lub wykonywać inne proste prace – nie oszukuj się, mimo że szybko i łatwo, a nawet przyjemnie zarobisz, nie przybliży Cię to do zostania menedżerem. Wprawdzie lepsze ‘jakieś’ doświadczenie niż żadne, ale na takim stanowisku po prostu nie nauczysz się wiele. Jeśli natomiast zostaniesz sprzedawcą – najlepiej b2b (nie w sklepie) – co uważam za najlepszy start (bo najtrudniejszy), lub zajmiesz stanowisko, na którym nie trudno o awans, korzyści będą bardzo duże.

Studia online – zdecydowanie najgorsze wyjście. Przede wszystkim dlatego, że nie poznasz ludzi. A to jest bardzo ważne. Mimo wiedzy teoretycznej, nie będziesz rozwijał umiejętności interpersonalnych. Jeśli masz inną opcję – wybierz ją. Za to przedmioty prowadzone online na studiach dziennych lub zaocznych mogą być ciekawym urozmaiceniem i mogę je śmiało polecić

Chcę być prezesem! Co mam zrobić?

Po licznych przemyśleniach i doświadczeniach, mogę śmiało powiedzieć, że według mnie najlepszą ścieżką edukacji w takim wypadku będą:

Na początek studia licencjackie bądź inżynierskie w trybie dziennym. Powinny one dotyczyć zarządzania, ogólnie. Dostęp do organizacji studenckich, kół naukowych, większe wymagania prowadzących – to wszystko sprawi, że mocno się rozwiniesz.

Następnie decyzję czy studia uzupełniające magisterskie skończyć w trybie dziennym bądź zaoczne warto podjąć biorąc pod uwagę perspektywy jakie masz przed sobą – w tym okresie jednak postaw na doświadczenie. Jeśli właśnie dostałeś wysoką funkcję w kole naukowym lub organizacji studenckiej, możesz zostać, jeśli natomiast masz taką funkcję od jakiegoś czasu, lub nadal jej nie masz – spróbuj zdobyć doświadczenie w firmie. Studia na tym poziomie dobrze ukierunkować na pracę, którą chcesz w przyszłości wykonywać np. marketing, logistykę, czy finanse, przy czym nadal rozwijać się w zakresie zarządzania.

Mając tytuł magistra i pracując 2 lata na stanowisku, które daje rozwój, możesz już zostać menedżerem. Szanse przynajmniej są. Pamiętaj, że czasami potrzeba 4, albo nawet 10 lat, aby zostać menedżerem – zależy to od firmy i od branży, ale także od Ciebie.

Kiedy już otrzymasz swój upragniony awans, nie zwalniaj tempa. Zdobywaj doświadczenie, odłóż trochę pieniędzy. Za 3-4 lata idź na studia MBA. Pozwolą Ci poznać osoby na stanowiskach porównywalnych z Twoim oraz wyższych. Te kontakty mogą się okazać bardzo pomocne. Także wymiana doświadczeń jest bezcenna. Teraz awans na średni szczebel to już tylko formalność, jeśli jeszcze tam nie jesteś oczywiście.

Kolejnym stopniem jest awans na stanowisko prezesa lub innego top menedżera. Osoby, która nie ma już szefa, a jedynie grupy interesu do zaspokajania. To trudna praca, dlatego wymaga bardzo szerokiej wiedzy i doświadczenia. Doświadczenia w różnych działach, na różnych stanowiskach. Wiedza z zarządzania strategicznego okazuje się szczególnie pomocna na tym szczeblu.

Pamiętaj także, że na każdym szczeblu ogromną rolę odgrywa Twój charakter, Twoje sukcesy i porażki, to kogo znasz i kto zna Ciebie oraz szereg innych czynników. Powyższa ścieżka to jedynie pomysł na szybkie zostanie „idealnym kandydatem”, nie gotowe rozwiązanie – możesz podążyć własną drogą i może osiągniesz lepsze rezultaty. Możesz także nie spełniać wszystkich wymogów i także osiągniesz swoje marzenia – tu podałem sposób, jak zwiększyć swoje szanse. Pamiętaj o jednej zasadzie – myśl! myśl! myśl! a potem działaj! działaj! działaj!

Mity

Popularne w ustach niektórych, innym utrudniają realizację marzeń.

Mit pierwszy: Po studiach z zarządzania zostanę odrazu menedżerem.

Nic bardziej mylnego. Same studia to teoria. Aby zarządzać ludźmi, potrzebna Ci również praktyka. Menedżer łączy teorię i praktykę. Bardzo niewiele osób zostaje menedżerami przed 25 rokiem życia.

Mit drugi: Menedżerem trzeba się urodzić.

Totalna bzdura. Czasami niektórzy, zwłaszcza Ci, którzy nie zarządzają powtarzają takie głupoty. Menedżerem się zostaje, a nie rodzi. Tak samo liderem. Rodzi się człowiekiem.

Mit trzeci: Teoria jest bezpłodna, liczy się praktyka.

Czasami ktoś bez wykształcenia buduje biznes, zarabia miliony. Czasami. To wyjątek. Natomiast zwykle są to osoby przynajmniej z wyższym wykształceniem, czasami także ze stopniem doktora jak np. Leszek Czarnecki (jeden z najbogatszych polaków). Wykształcenie to nie tylko teoria – to także kontakty, wzorce, kultura i wiele więcej.

Mit czwarty: Kobiety nie powinny zarządzać ludźmi.

Kolejna bzdura. Mężczyzn co prawda jest więcej na stanowiskach menedżerskich, jednak kluczem jest dopasowanie stanowiska do charakteru. Jeśli czujesz się na siłach – próbuj. Tylko pamiętaj, że to nie jest łatwa praca i wymaga podejmowania decyzji, czasami trudnych. Generalnie kobiety zwykle są lepsze w umiejętnościach miękkich, mężczyźni – twardych. Mężczyźni mają również częściej autorytarne zapędy i lubią konkurencję, przez co częściej zdobywają pozycje menedżera.

Mit piąty: każdy może zarządzać.

Hiperoptymizm. Zdecydowanie nie każdy. Każdy może stać się osobą, która będzie w stanie zarządzać, jednak nie każdy może tu i teraz zarządzać. Cechy można wykształcić, umiejętności nabyć, a wiedzę zdobyć – to kwestia motywacji i czasu. Myślę, że każdy z dużą motywacją jest w stanie takie cechy wykształcić w ciągu 2-4 lat. Oczywiście im starsi jesteśmy, tym będzie trudniej.

Menedżerem zostaniesz NA PEWNO …

… jeśli tylko działasz w tym kierunku i masz motywację. Pamietaj, że będą wzloty i upadki, nie wszystko będzie szło po Twojej myśli, a problemów będzie co nie miara. To jak sobie z nimi poradzisz świadczyć będzie o tym, jak szybko osiągniesz swoje marzenia. Jeśli masz pytania, lub czegoś zabrakło w artykule – pisz śmiało w komentarzach poniżej.