Józef Piłsudski – wielki przywódca IIRP

Józef Piłsudski to zdecydowanie największy polski przywódca. Mieliśmy sprawnych władców, dziś mamy wybitnych kierowników, natomiast przykładów wybitnego przywództwa wciąż w naszym kraju mamy mało. Na czym polegał geniusz Marszałka Piłsudskiego? W jaki sposób zdołał zjednoczyć naród będący pod trzema, różnymi zaborami?

Geniusz

Marszałek Piłsudski był świetnym przywódcą – nie bał się ciężkiej pracy od rana do nocy, posiadał liczne talenty i uzdolnienia, był odważny i miał jasną, konkretną wizję. Wizję niepodległej Polski.

To w czym był na prawdę dobry, było kluczem do sukcesu – komunikacja. Marszałek był mistrzem w zakresie komunikacji na długo przed tym, zanim biznes zaczął się interesować tą dziedziną na poważnie. W czasach Piłsudskiego na porządku dziennym były wielkie manufaktury, ciężki przemysł i brak jakiejkolwiek nauki o zarządzaniu. Natomiast umiejętności komunikacji Marszałek nabył przede wszystkim jako tzw. pismak, czy dzisiaj powiedzielibyśmy copywriter. Był redaktorem naczelnym pisma „Robotnik”, gdzie wprawił się w przelewaniu myśli na papier, a co ważniejsze w przelewaniu idei do umysłu czytelnika. Jego teksty, o charakterze niepodległościowym, zapewniały rosnące poparcie dla Partii PPS, jak i dla samego Piłsudskiego.

Przywództwo nie opiera się jednak na słowie pisanym. Potrzeba o wiele więcej. Przede wszystkim potrzeba reputacji. Piłsudski miał bardzo dobrą reputację – został nawet zesłany na Syberię za swoje działania przeciw Carskiej Rosji. Wiele razy narażał się „dla sprawy”, a ludzie o tym wiedzieli. Predestynowało to Piłsudskiego do roli przywódcy niepodległej Polski.

Wizja

Tak więc mamy już dwa czynniki dobrej komunikacji – rozpoznawalność i reputację. Czas na wizję. Wizja była tym, co Piłsudski oferował najcenniejszego – śmiała, atrakcyjna wizja niepodległej Polski. W tamtym czasie wielu Polaków byłoby zadowolonych ze statusu autonomii, natomiast Marszałek zamarzył o czymś o wiele większym, a co ważniejsze potrafił skutecznie zaszczepić tę wizję u innych. Wizję niepodległej Polski w tym czasie posiadało wiele innych wybitnych postaci, natomiast Piłsudski zaproponował konkrety – drogę do realizacji wizji, przy czym sam był jej najgorliwszym zwolennikiem.

Mity

Wokół Józefa Piłsudskiego krążyło wiele mitów, przeważnie rozpowszechnianych przez PPS. Koloryzowanie rzeczywistości nie ujmuje chwały Piłsudskiemu – dzięki temu był w stanie obudzić nadzieję w Narodzie Polskim, zjednoczyć wszystkie klasy społeczne i zrealizować wizję niepodległej Polski. Jest to wspaniały przykład, jak początkowe niepowodzenia dzięki odpowiedniej komunikacji można przekuć na przyszłe wielkie zwycięstwa. Dla przykładu, w rzeczywistości chłodne przyjęcie oddziałów Piłsudskiego w Kaliszu, przedstawiono w prasie jako wielkie osiągnięcie na drodze do niepodległej Polski.

Lider w krytycznych momentach

Piłsudski już po objęciu stanowiska na czele państwa miał tyle spraw na głowie, że nie mógłby wszystkiego robić sam. Musiał delegować. Natomiast nigdy nie delegował zadań najbardziej ryzykownych, a zarazem najważniejszych dla realizacji wizji. Sam dowodził wojskiem podczas bitwy o Warszawę, sam zajmował się komunikacją medialną i polityką zagraniczną. Były to dla niego sprawy strategiczne i „bał się” powierzać je innym. W resortach „niesiłowych” pozwalał działać innym bez skrępowania. Z jednej strony ujawnia to trochę fobiczną naturę Marszałka, z drugiej dowodzi, że stare przysłowie „jeśli chcesz, żeby coś było zrobione dobrze, zrób to sam” ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Niestety niewiele jest osób, które nie będąc na szczycie hierarchii, z ochotą przyjmą na siebie realizację najtrudniejszych i najbardziej ryzykownych zadań, a do tego przy przejęciu na siebie pełnej odpowiedzialności. A motywacja w tym przypadku odgrywa ogromną rolę. Piłsudski nie bał się porażek, które często przekuwał w późniejsze sukcesy.

Popularność

Mimo ogromnej popularności, Marszałek był bliski ludziom – z żołnierzami rozmawiał jak żołnierz, klnąc soczyście, inaczej odnosił się do studentów podczas wykładów, a jeszcze inaczej do robotników. To zapewniało mu kolejnych zwolenników, a popularność Marszałek spożytkował najlepiej jak potrafił. Kiedy tworzył Armię Ochotniczą, zgłosiło się 200 tysięcy ludzi, o wiele więcej niż zakładano i nie było dla nich sprzętu. Wtedy Piłsudski ponownie użył swego autorytetu i zmotywował obywateli do uzbrojenia żołnierzy. Niektórzy oddawali rodzinne srebra, aby tylko Wojsko Polskie miało czym walczyć z Armią Czerwoną. Piłsudski potrafił pociągnąć za sobą cały naród – bez względu na status społeczny – tak samo popierali go robotnicy, jak szlachta, czy wojsko.

To proste

Przepis na wybitne przywództwo w stylu Piłsudskiego jest prosty – wypełniaj po prostu bardzo dobrze funkcję lidera. Natomiast stosowanie się do tego przepisu jest już zupełnie inną sprawą, wymagającą w praktyce podporządkowania całego życia realizacji wizji. Niewiele jest osób, które się na to zdobywają, natomiast Ci, którzy mają w sobie dość siły dokonują czynów, które zapisują się na kartach historii.

Przeczytaj też:

Przywódca wojownik

Styl autorytarny kontra styl demokratyczny

Steve Jobs – trzy niesamowite historie

Michał Ksiądzyna

Redaktor Naczelny Top Menedżer

Sprawdź też...

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *